In augustus 1999 kochten wij 2 jonge basilisken van bijna 2 maanden oud. Al gauw waren ze handtam. Na een half jaar werd het duidelijk dat we 2 mannetjes hadden. Het eerste jaar leverde dit geen probleem op, ze kregen een grotere bak, zodat ze alle ruimte hadden. Maar toen ze volwassen werden, werd het duidelijk wie de baas in de bak was. Het dominante mannetje zat vaak de ander achterna. Daar we een tropische kas hebben, van ruim 3 bij 4m, dachten we, hier hebben ze zoveel verstopplekken, misschien dat het in deze ruimte wel goed gaat met elkaar. Dit klopte ook, het dominante mannetje vond gelijk zijn plek, zijn territorium, de ander mocht daar niet in de buurt komen. Maar hij had genoeg ruimte voor een eigen territorium en zorgde er voor uit het zicht van het dominante mannetje te blijven. 
De eerste week kwamen ze nog steeds gelijk als we de kas in kwamen, kijken of we wat lekkers bij hadden. Maar al gauw werden ze schuwer. Na enkele maanden moesten we ze toch weer uit de kas halen omdat ze een beetje vermagerden. De basilisken waren blijkbaar te verwend geweest met voedsel vlak voor hun neus te krijgen, nou moesten ze zelf 'jagen'. Het lukte hun helaas niet om voldoende voedsel te vinden. Als we de voedseldieren loslieten en de basilisken waren er niet snel genoeg bij, dan waren de voedseldieren zo verdwenen, ook al lieten we aardig wat voedseldieren los, ze hadden toch moeite met hun 'prooi' te vinden.