Het is 35 graden en een luchtvochtigheid van nog geen 40%, we staan te kijken naar honderden bromelia’s van meer dan een meter breed op een steile rotswand. In een van de bromelia’s horen we een raar trillend geluid en we besluiten om de bergwand iets af te dalen en een kijkje te gaan nemen in die bromelia. Na een kleine klimpartij langs een steile afgrond zien we de eerste D. mysteriosus, pal in de zon duidelijk zichtbaar op een van de bromelia bladeren, in een droge lucht waar normaal gesproken geen enkele gifkikker kan leven. De mysteriosus doet inderdaad zijn naam eer aan.
Met sponsorgelden van de postcodeloterij/IUCN NL zijn de laatste gebieden waar de D. mysteriosus nog voorkomt aangekocht. Onder begeleiding van INIBICO zijn enkele mensen uit het dorp begonnen met deze kikker te kweken om zo het laatste stukje habitat van de mysteriosus te beschermen en wat extra inkomsten te krijgen, wat hard nodig is in deze arme streek (meer info over dit project later in ons reisverslag).